Na de mooie overwinning van afgelopen week stond vandaag een ware degradatiekraker op het menu. Het was onze zoveelste verre reis van dit jaar, nu uit tegen Gemert die nog op 0 punten stonden. Gemert was er op gebrand om langszij te komen en daar moesten we ons dan ook tegen wapenen.
Vanaf de aftrap werd duidelijk dat Gemert het niet alleen liet bij woorden maar ook met daden. Er was eigenlijk maar 1 team dat voetbalde en RKDSV hield zich voornamelijk bezig met tegenhouden. Onze tegenstander was veel feller, meer gedreven en dus gewoon beter dan ons. We kwamen overal te laat, wonnen bijna geen duels en elke 2de bal was voor Gemert. Je kon er op wachten dat er een doelpunt ging vallen en in de 23ste minuut was het dan ook zo ver. De terechte 1-0 viel en tot overmaat van ramp viel ook 10 minuten later de 2-0. Een dik terechte voorsprong waar weinig op af te dingen was. Tot aan de rust bleef het dan ook hierbij.
Was het onderschatting, was het beleving of waren ze gewoon beter dan wij? Dat laatste kon ik me niet voorstellen, maar zo leek het wel. In de rust werden er een paar aanpassingen gedaan en met de boodschap dat het helemaal anders moest, gingen we weer naar buiten. We begonnen beter aan de 2de helft, maar nog steeds bleef Gemert de bovenliggende partij. Door een grove fout in de opbouw viel zelfs de 3-0 en de wedstrijd was gespeeld normaal gesproken. Met nog een klein half uur op de klok en een achterstand van 3-0 is er dan eigenlijk nog maar 1 optie en dat is volle bak naar voren met een extra spits erbij en dan maar hopen dat je de aansluitingstreffer kunt bewerkstelligen. De dames 1 laat je zo nu en dan echt verwonderen, want plots ging het een stuk beter lopen. Het was zeker niet dat we Gemert van de mat speelde, maar het geloof begon terug te komen. Kort na de 3-0 kreeg Gemert een grote kans op de 4-0, maar deze wist Eva nog goed van de lijn te halen. Kort daarna kreeg Lisa de bal aangespeeld op dik 25 meter van het vijandig doel, ze kapte haar tegenstander uit en joeg de bal in de rechterkruising. Zou het dan echt nog kunnen? Een kleine tien minuten later kregen we een vrije trap op 40 meter van het doel, Suus liet de bal achter hun verdediging vallen en Floor kopte de bal vanaf de penaltystip in één keer binnen. Het geloof was helemaal terug en Gemert raakte helemaal in paniek, maar de tijd begon wel te dringen voor onze dames. In de 88ste minuut een bijna identieke situatie als hiervoor. Suus werd aangespeeld en slingerde de bal precies tussen de achterste lijn en de keeper en met een uiterste krachtinspanning kreeg Floor haar grote teen nog tegen de bal en deze belande in de linker benedenhoek tegen het netje. Het ongelofelijk was gebeurd , de 3-3 was een feit. Snel pakten we de bal, want Gemert was het spoor volledig bijster en ze waren rijp voor de slacht, maar helaas was er te weinig tijd over en bleef het bij het gelijke spel. Hadden we nu 2 punten verloren of 1 gewonnen? Denk als je het iedereen vraagt die erbij was dat het een gestolen punt was.
Zo zie je toch maar weer dat het balletje raar kan rollen. We speelden eigenlijk een belabberde wedstrijd, maar puur op karakter pakken we nog een heel belangrijk punt. Komende zondag spelen we weer eens thuis en wel tegen Bergeijk (titelkandidaat), er zal uit een heel ander vaatje moeten worden getapt om hier een punt tegen te halen! Deze week maar weer eens lekker herstellen en dan zondag er weer vol voor gaan, To Be Continued.
De Razende Reporter
